|
|
Symptomen:
Oorzaak:
Vroeger
toen onze hond nog niet gedomesticeerd was leefde hij als wolf in een
roedel.
Alleen
de leidende teef kreeg toen nesten, andere pups werden doodgebeten of door
de teef geadopteerd. Wat wel gezamenlijk gebeurde was de pups voeden. Ook
teven die geen nest hadden gaven melk aan de pups. Dat kon doordat alle
teven van een roedel ongeveer tegelijkertijd loops werden. De teven zonder
nest werden schijnzwanger waardoor het dier ingezet werd als “min”
voor het zogen van andere jonge dieren.
Na
de loopsheid begint het zwangerschapshormoon (progesteron) te stijgen. Dat
gebeurt bij andere dieren alleen als het dier ook daadwerkelijk bevrucht
is. Bij honden gebeurt dat dus iedere keer na de loopsheid. Na zo'n 9
weken daalt de progesteronspiegel weer. Dan zou bij een zwangere hond de
geboorte plaatsvinden. De hond begint melk te produceren. Dit wordt
geregeld door prolactine, het hormoon dat ook de schijnzwangerschap
veroorzaakt.
Nu,
bij onze huishonden, komt dat niet zo goed uit, dat ze schijnzwanger
worden, maar eigenlijk is het dus heel natuurlijk. Ze worden chagrijnig en
moe, de buikomvang neemt zichtbaar toe, willen niet mee uit, willen niet
eten, lopen voortdurend met knuffelbeesten te sjouwen en wat moeten we met
melk als er geen pups zijn?
De
teef kan warme en rode borstklieren krijgen. Komt daar nog een vaak niet
onaanzienlijke zwelling bij, dan doet het hele gebied pijn bij aanraking.
Vaak komt het ook tot melkproductie. De teef probeert zichzelf te helpen
door de melk weg te zuigen. Dit moet echter verhindert worden, omdat door
deze prikkel de melkafscheiding nog verder toeneemt. Een gevaar bij
herhaaldelijke voorkomen van schijndracht is dat de teef knobbeltjes in de
melkklierpakketten kan krijgen.
Lang
niet alle honden met schijndracht hoeven behandeld te worden. Het beste is
om de teef geen bevestiging in haar gedrag te geven. Voorkom dat ze
nestdrang krijgt door haar veel af te leiden en beweging te geven, haal
eventueel alle knuffelbeesten en speeltjes weg, Geef niet al te veel voer
maar zorg wel altijd voor voldoende water.
Er
zijn verschillende reguliere geneesmiddelen tegen schijnzwangerschap op de
markt. Deze remmen de productie van prolactine. De bijwerkingen zijn
echter aanzienlijk: krampen, sufheid, niet willen eten en braken. En deze
bijwerkingen zie je erg vaak. Als je deze middelen aan een drachtige hond
geeft kan ze een abortus krijgen.
Mocht
uw hond schijndrachtig zijn en zij ondervind daar zoveel hinder van, dan
kunt u eens met uw dierenarts of homeopaat bespreken wat voor
homeopathische middelen voor uw hond geschikt kan zijn. Indien u weet
welke homeopathisch middel het beste bij uw hond past, kunt u het middel
ook preventief toepassen.
Geef het middel vanaf ongeveer 2 weken vóór de te verwachten
schijnzwangerschap, gedurende in totaal ca. 4 weken.Volg anders altijd de
aanwijzingen op de bijsluiter.
Suggesties:
Homeopathisch
middel:
-
Salvia
Officinalis D2 : indien er veel melkafscheiding is.
-
Pulsatilla
D30: indien uw hond nestbouw vertoont, aanhankelijk en aanhalig is, weinig
drinkt en niet of nauwelijks eet.
-
Phytolacca
D3: bij hete, harde borstklieren.
-
Belladonna
D30: hoogrode ontstoken borstklieren
-
Ignatia
D30: bij stemmingswisselingen (van aanhalig tot agressief)
-
Asa
Foetide D4: bij moederhysterie, nerveus, rusteloos, hijgen, piepen,
overdreven nestelen, het adopteren van speelgoed.
-
Avena
Sativa: heeft een kalmerende werking
-
Echinacea
D6: ter ondersteuning van het genezingsproces.
-
Abla-Vetsem
van VSM (Puur Natuur) is een homeopathisch combinatiepreparaat speciaal voor honden met
schijnzwangerschap. Het is veilig, vertoont geen bijwerkingen en is erg
effectief.
De
homeopathische ingrediënten van Abla-Vetsem normaliseren de vrouwelijke
geslachtsfuncties, en doen onrustig gedrag bij schijnzwangere teefjes
kalmeren.
^ |
