|
De
Duitse arts Samuel Hahnemann (1755 – 1843) is de grondlegger
van de hedendaagse homeopathie. Homeopathie
komt van het Griekse Homoios (= gelijksoortigheid) en Pathos (=
ziekte). Hahnemann
stelde een aantal belangrijke wetten op als basis
voor de homeopathie:
De
wet van de gelijksoortigheid, Similia
Similibus Curentur
Hahnemann
ontdekte door proeven op zichzelf en op zijn familieleden dat bepaalde
stoffen, bij inname bepaalde ziekteverschijnselen opwekken. Hij kwam
er tegelijkertijd achter dat wanneer je deze middelen op een bepaalde
manier verdunde, ze als geneesmiddel gebruikt kunnen worden tegen de
klachten die ze in onverdunde toestand juist veroorzaken. Zoals
Allium cepa (ui) hevige tranenvloed en een neusloop veroorzaakt kan dit middel in
kleine hoeveelheden (verdund) ingezet worden bij neusverkoudheid.
Holistische
benadering
De
holistische benadering gaat er vanuit dat we naar het gehele individu
kijken en niet alleen naar de ziekte en/of symptomen. Dit betekent dat
in de praktijk 2 patiënten met bijv. de griep toch twee heel
verschillende middelen krijgen voorgeschreven. Toegespitst op die ene
individu.
De
wet van de minimale dosering
Homeopathische
middelen worden gemaakt van plantaardige en dierlijke stoffen,
minerale en chemische grondstoffen. Wat men vaak niet weet is, dat
meestal de giftige delen van een plant gebruikt worden.
Anders
dan in de allopathie, reguliere wijze van genezen worden uit de
verschillende grondstoffen eerst essences, tincturen, oplossingen of
verwrijvingen met een bepaald gehalte aan geneeskrachtige stoffen
bereid. Deze worden daarna volgens bepaalde regels verdund
(Potentiëren)
Aangezien
homeopathisch middelen heel veel energie bevatten hoeft hier maar
weinig van te worden gebruikt.
^
Potentiëren
Plantaardige
grondstoffen worden vermalen met alcohol en gedurende 2 weken
gemacereerd ("getrokken") in roestvrijstalen vaten.
Daarna wordt de plantenbrij onder hoge druk uitgeperst en gefiltreerd.
Zo ontstaan de zogenaamde
"Oer"tincturen (Ø), die als basis kan dienen voor de
bereiding van de homeopathische verdunningen of potenties. Daarnaast
worden de oertincturen verwerkt tot tincturen voor uitwendig gebruik,
en vormen ze een belangrijk bestanddeel voor zalven, crèmes, geleien
en emulsies.
Het verdunnen van een middel wordt
potentiëren
(krachtiger maken) genoemd. De
meest toegepaste potenties zijn D(ecimale) en C(entesimale). Het
getal achter de "D" geeft het aantal stappen aan.
Voor
de bereiding van de eerste potentie, wordt 1 deel oertinctuur verdund
met 9 delen alcohol of melksuiker. Dan
wordt het tien- tot honderd maal geschud of enige tijd in een vijzel
gewreven.
Hierdoor verkrijgen we de eerste potentie die aangeduid
wordt met D1. Om
een D2 te bereiden nemen we 1 deel potentie D1oplossing en 9 delen
alcoholoplossing en wederom krachtig schudden en/of verwrijven. De
potenties worden in de regel bereid in stappen van 1:10.
Het is ook
mogelijk om grotere stappen te maken bijvoorbeeld 1:100 volgens de C(entesimale) potenties. De
potenties Ø, D1, D2, D3, D4 en D6 worden lage potenties genoemd en deze worden
meestal ingezet bij acute klachten. De potenties van D8 en D12 zijn
middelhoge potenties, en D30, D200, D1000
worden hoge potenties genoemd en deze worden voornamelijk ingezet bij
chronische aandoeningen.
Het
doel van het krachtig schudden is om de geneeskrachtige werking van
minimale doses te "ontsluiten", vrij te maken. De
eigenschappen van de werkzame stof wordt waarschijnlijk overgedragen
op de "drager" in de meeste gevallen is dat alcohol of
melksuiker. Waardoor de hele hoge verdunningen toch hun werking
behouden.
| Tabel:
Richtlijnen voor de potenties |
| |
Toestand |
Laag |
Medium |
Hoog |
| Ziekte |
Stadium |
Acuut |
x |
|
|
| |
|
Subacuut |
|
x |
|
| |
|
Chronisch |
|
|
x |
| |
Oorzaak |
Uitwendig
met normale reactie |
x |
|
|
| |
|
Uitwendig
met abnormale reactie |
|
x |
x |
| |
|
Inwendig |
|
x |
x |
| |
Voorkomen |
Incidenteel |
x |
|
|
| |
|
Recidiverend |
|
x |
x |
| Dier |
Symptoom
waarde |
Orgaan
gericht |
x |
|
|
| |
|
Functie
gericht |
|
x |
|
| |
|
Dier
gericht |
|
x |
x |
| |
|
Type
gericht |
|
x |
x |
| |
|
Constitutie
gericht |
|
|
x |
| |
Reactiviteit/ Sensibiliteit |
Traag |
x |
|
x |
| |
|
Stabiel |
x |
x |
x |
| |
|
Labiel |
|
x |
|
| Middel |
Plantaardig,
Dierlijk |
niet
giftig |
x |
x |
x |
| |
Chemisch |
niet
giftig |
x |
x |
x |
| |
Mineraal |
Giftig |
|
x |
x |
| |
|
Metalen |
|
x |
x |
| |
|
Overige |
x |
x |
x |
^
Het
doseren
van een
homeopathisch middel kan niet zomaar uit de losse pols gedaan worden.
Allereerst moet de juiste keuze gemaakt worden voor het homeopathisch
middel, daarna wordt de potentie bepaald. Bij het doseren van het middel
moet rekening gehouden worden met het soort dier en de grootte van het
dier. Ook de frequentie speelt een
rol bij het toedienen van een dosis.
Tenzij door de
dierenarts en/of homeopaat anders is voorgeschreven of anders vermeld
staat op de verpakking of bijsluiter, gelden de volgende richtlijnen
voor de toediening van homeopathische geneesmiddelen.
|
Tabel:
Richtlijnen voor de dosis bij diergeneesmiddelen
|
| Soort |
Druppels |
Korrels |
Tabletten |
| Pups |
3
- 5 |
3
- 5 |
1 |
| Kleine
Honden |
5 |
5 |
1 |
| Grote
Honden |
10 |
10 |
2 |
| Kittens |
3
- 5 |
3
- 5 |
1 |
| Katten |
5 |
5 |
1 |
| Paarden |
15
- 20 |
20
- 30 |
3
- 4 |
Mocht u gebruik
maken van een homeopathisch middel voor volwassen mensen dan dient u de dosis
aan te passen.
|
Tabel:
bij medicijnen voor mensen |
| Soort |
Dosis |
| Puppies |
dosering voor baby's |
| Kleine Honden |
dosering voor baby's |
| Middel grote Honden |
dosering voor kleuters |
| Grote Honden |
de helft van de dosering voor
volwassenen |
| Kittens |
dosering voor baby's |
| Katten |
de helft van de dosering voor
volwassenen |
^
De
frequentie
van het toedienen van een dosis en potentie is afhankelijk van een aantal zaken.
- acute aandoening
- chronische aandoening
- soort middel
| Tabel:
Richtlijnen voor de frequentie |
| Aandoening en/of
middel |
Frequentie |
| Acuut |
om het half uur, 1 uur, 2 uur enz 1
dosis |
| Chronisch |
1 tot 2 keer daags 1 dosis |
| Complexmiddel |
3 keer daags 1 dosis |
| Simplex middel |
volgens bijsluiter |
Het toedienen van het middel is
minimaal een half uur voor of na de maaltijd. Omdat het middel het beste
opgenomen wordt via de slijmvliezen.
^
Soorten
toedieningsvormen zijn:
-
Tabletten
-
Druppels (Dilutie)
-
Kleine korrels (Globuli)
-
Grote Korrels (Granules)
-
Ampullen
-
Zalven, Gels
-
Tincturen
De
tabletten bestaan uit het homeopathisch middel en een hoeveelheid Lactose
(melksuiker). Grote hoeveelheden Lactose zoals in melk, kunnen diarree bij
katten en honden veroorzaken. Maar de kleine hoeveelheden in deze
tabletten geven geen probleem. De
druppels bevatten gemiddeld 50% alcohol. Bij de lager potenties kan dit
gehalte liggen tussen 30 en 90%. Om een voorbeeld te geven 10 druppels
homeopathisch middel bevat dan 0,14 ml alcohol dit kan geen kwaad voor de
dieren, ook niet voor diabetici. De
korrels (globuli en granules) bevatten naast het homeopathisch middel ook
een hoeveelheid rietsuiker.Rietsuiker splits in het lichaam in glucose en
fructose en wordt goed opgenomen. Ook deze hoeveelheden leveren geen
problemen voor diabetici. De
zalven en gels zijn uitsluitend voor uitwendig gebruik. Zalven
worden gemaakt op basis van vetten. Ze worden meestal gebruikt voor
huidaandoeningen, zoals open plekken, wratten, overmatig eeltvorming enz. Het nadeel van een zalf is dat het een wond verweekt en niet kan indrogen,
zodoende heelt de wond langzaam. Ook de toepassing van een zalf geeft vaak
problemen omdat het vettig is en af kan geven.Om vuiligheid uit de wond te
trekken is het natuurlijk een heel geschikt middel. Gels
zijn gemaakt op waterbasis wat als voordeel heeft dat het snel in de huid
intrekt. Gels hebben een helende en een ontsmettende werking. Het geeft
ook vaak verkoeling van de huid, wat vaak prettig is voor het dier. Een
ander voordeel boven het gebruik van een zalf is, is dat je het
bewegingsapparaat aan de buitenkant met een gel kan behandelen. Het is
niet vettig en de haren plakken daardoor niet aan elkaar. Tincturen
of oertincturen worden het meest toegepast bij inwendig gebruik. Een
tinctuur is feitelijk de eerste potentie van een homeopathisch middel en
wordt vaak aangeduid met Ø
of met D1. De oertincturen kunnen met water worden verdund.
^ |
